Pos Kabai

Het landhuis en vroegere plantaadje Pos Kabai (Paardenput) ligt in het voormalige Ruiterkwartier. Het landhuis, in volle glorie gerestaureerd, dient nu als onderkomen van een kliniek. Opvallend is de dubbele draperie- versiering rond de gevel, een bouw- kenmerk dat uit het einde van de 19e eeuw dateert en ook te zien is bij de landhuizen van Zuurzak en Bloemhof. Een deel van de regenbak is onder het huis gebouwd en door verbouwingen aan het pand is de ingang nu aan de achterkant van het gebouw gesitueerd.

Pos Kabai was onderdeel van het militair gebied, de ruiters waren hier vlakbij gestationeerd, en de naam refereert naar een grote put die hier al stond bij de ontdekking van Curaçao. Later werd daarbij een drinkbak voor de paarden van de ruiters aangelegd. Het huis werd ook bewoond door leden van de ruiterij, zoals in 1757 door Abraham Evertsz die sergeant was.

Plantaadje Pos kabai, Pos Cabai of Poo(t)s Kabaai werd rond 1800 aangelegd. Het verscheen vanaf 1821 voor het eerst in documenten en werd officieel altijd omschreven als ‘stuck gronds voorean in de Suyckerthuyn’ waarvan gemakshalve wel eens ‘de Suyckerthuyn’ van werd gemaakt. Met als gevolg natuurlijk verwarring  met de aangrenzende plantage in het oosten dat nog steeds  dezelfde naam draagt. Pos Kabai was 8 hectaren groot, het had enige slaaf gemaakten en er werd wat vee gehouden maar het was  in de 17e en 18 eeuw vooral één van de belangrijkste leveranciers van zoetwater aan Punda en in de haven afgemeerde schepen.

Nooijen schrijft in La Unión van december 1978 dat er bij Pos Kabai restanten stonden van waterpompinstallaties en grote ijzeren buizen. Hierdoor kon het putwater van Pos kabai en Rooi Catochi naar de aanlegplaats voor pontjes geleid, die het water naar de stad vervoerden. In die tijd waren zowel Rooi Catochi als Pos Kabai eigendom van de de familia Maduro.

In 1830 kreeg de eigenaar van Pos Kabai echter toestemming de put te dempen omdat het water niet meer drinkbaar was.

In het verleden, toen het water van het Schottegat verder landinwaarts reikte, werden zowel bij Pos kabai , Asiento, De Hoop als bij Koningsplein oesters gekweekt die klein maar zeer smakelijk waren. Hoewel de kweek een succes was, werd het project niet voortgezet. Bij Pos Kabai werden daarna ook schildpadden gekweekt.

In 1968 werd te Pos Kabai de nationale schouwburg, Centro Pro Arte, officieel geopend. Het gebouw met 750 zitplaatsen heeft 1.700.000 gulden gekost, waarvan anderhalf miljoen door Nederlandse fondsen en 10.000 door de toenmalige landsregering werd gefinancierd. De rest was door de bevolking bijeengebracht met bijdragen variërend tussen de fls 2,50 en 50.000 gulden en een donatie van de olieraffinaderij. Het overige gedeelte van Pos Kabai is tegenwoordig verkaveld en veranderd in een moderne villawijk.

Zie ook: Het Ruiterkwartier